Skrypt: Wprowadzenie do problematyki HIV/AIDS: Co powinno się wiedzieć na ten temat?

Cześć nazywam się (imię i nazwisko prowadzącego). Jestem (funkcja zajmowana przez prowadzącego). Mam przyjemność zaprosić Państwa do obejrzenia nagrania pt. „Wprowadzenie do problematyki HIV/AIDS: Co powinno się wiedzieć na ten temat?” Zdobędą Państwo informacje, w jaki sposób można chronić swoje życie, dlatego proszę o uważne słuchanie i obejrzenie całego nagrania.

Prawdopodobnie słyszeli Państwo o HIV/AIDS i wiedzą, że mogą mieć duży wpływ na Państwa życie, mogą doprowadzić nawet do śmierci. Co można jednak zrobić, by zredukować ryzyko zarażenia się wirusem HIV, który powoduje AIDS? Jeśli będą przestrzegać Państwo reguł przedstawionych i omówionych w tym nagraniu mogą Państwo zredukować lub wyeliminować ryzyko zarażenia się wirusem HIV, oszczędzając swoje życie, życie swojego obecnego bądź przyszłego partnera seksualnego, lub, gdy się jest kobietą, życie swojego przyszłego dziecka.

AIDS to skrót od Acquired Immunodeficiency Syndrome, co znaczy po polsku zespół nabytego upośledzenia odporności. Choroba powodowana jest przez wirus HIV Human Immunodeficiency Virus, po polsku ludzki wirus upośledzenia odporności. Gdy ktoś zostaje zarażony wirusem HIV, wirus zaczyna atakować system obronny w szczególności białe krwinki, limfocyty T lub limfocyty Th z antygenem CD4. Początkowo, czasami nawet przez wiele lat, osoba zarażona nie zauważa żadnych oznak choroby. Może wydawać się całkowicie zdrową. Nie można stwierdzić po wyglądzie, czy ktoś jest zarażony, czy nie. Osoba może być zarażona wirusem HIV nie zdając sobie z tego sprawy. Należy jednak pamiętać, ze test daje wiarygodny wynik po sześciu miesiącach od chwili prawdopodobnego zarażenia się wirusem HIV. Istnieje tzw. okienko serologiczne, czyli okres ok. 6 miesięcy od momentu zarażenia się, w którym testy nie są w stanie wykazać, czy jest się HIV pozytywnym, czy nie. Gdy osoba została zarażona wirusem HIV sama może nim już zarażać nawet w okresie tzw. okienka serologicznego.

Osoby niezrażone mają około 800-1000 limfocytów T. Limfocyty T to komórki odpowiedzialne za odpowiedź odpornościową komórkową, tzn. niszczą komórki obce dla organizmu. Jeśli wirus HIV w znacznym stopniu uszkodzi system immunologiczny liczba limfocytów T niebezpiecznie się obniży. Ryzyko zachorowanie osoby zarażonej wirusem HIV na AIDS zwiększa się, gdy liczba leukocytów T spada poniżej 200 lub, gdy w organizmie osoby zarażonej rozwija się infekcja, która w znaczny sposób osłabia jej system odpornościowy. Jest to tzw. zakażenia oportunistyczne.

Limfocyty T wspomagają odpowiedź odpornościową, bronią organizm przed infekcjami wywołanymi przez bakterie, wirusy, grzyby i pasożyty. Tak więc, jeśli liczba leukocytów T znacznie się obniża, osoby zarażone stają się bardziej podatne na infekcje, z którymi system odpornościowy zdrowej osoby na pewno by sobie poradził. Tłumaczy to fakt, dlaczego osoby znajdujące się w ostatnim stadium AIDS są chore. Są bardziej podatne na zachorowania na gruźlicę, zapalenie płuc i wiele innych chorób, które mogą prowadzić do śmierci. Dlatego choroba ta została nazwana AIDS, czyli zespół nabytego upośledzenia odporności: jako skutek zarażenia się HIV system odpornościowy ulega osłabieniu.

Wiedzą już Państwo, ze wirus HIV wywołuje chorobę AIDS, która może wywierać znaczny wpływ na Państwa zdrowie i prowadzić nawet do śmierci. W jaki sposób przenosi się wirus HIV?

Na szczęście wirusem HIV nie można się tak łatwo zarazić. Nie można zarazić się nim podając komuś rękę. Nie jest przenoszony drogą kropelkową (kaszel, katar) lub zwykły pocałunek. Nie należy obawiać się zarażenia wirusem HIV, gdy ma się przyjaciół, członków rodziny bądź współpracowników chorych na AIDS.

HIV występuje we krwi zarażonej osoby, w ejakulacie - spermie zarażonego mężczyzny, w śluzie pochwowym i mleku zarażonej kobiety. Znaczące ilości wirusa HIV nie występują w łzach, pocie lub ślinie. Wirus HIV przenosi się, gdy dochodzi do bezpośredniego kontaktu płynów ustrojowych lub spermy z błonami śluzowymi lub otarciami skóry. Błony śluzowe wyścielają narządy układu pokarmowego, układu oddechowego, dróg moczowych i układu rozrodczego. Występują np. w oczach, nosie, ustach, odbycie i genitaliach. Do zarażenia może dojść w wyniku kontaktu płynów ustrojowych jednej osoby z uszkodzeniami skóry innej osoby. Istnieją różne sposoby zarażenia się wirusem HIV, wyróżnia się jednak cztery najbardziej powszechne. Zalicza się do nich: kontakty seksualne, używanie tych samych igieł podczas dożylnego przyjmowana narkotyków, zarażenie dziecka przez matkę podczas ciąży i karmienia piersią, transfuzje zarażonej krwi. Odnotowano również przypadki zarażenia się wirusem HIV przez pracowników służby zdrowia

 

Pozwolą Państwo, że omówię osobno każdy z tych sposobów.

 

Kontakty seksualne. Jest to jak dotąd najbardziej powszechny sposób przenoszenia się wirusa HIV. Wirus HIV występuje w spermie zarażonego mężczyzny i w śluzie pochwowym zarażonej kobiety. Podczas stosunków seksualnych dochodzi do wymiany płynów ustrojowych, HIV może być przenoszony z jednego partnera na drugiego. Seks analny wiąże się z większym ryzykiem niż seks dopochwowy, gdyż tkanki odbytu są bardziej narażone na uszkodzenia. Do infekcji wirusem HIV może również dojść podczas seksu oralnego, są to jednak rzadsze przypadki. Dodać należy, że wirusem HIV mogą zarażać się kobiety uprawiające ze sobą seks, gdyż wiąże się to z kontaktem ze śluzem pochwowym. Są to jednak rzadki przypadki. Im ma się więcej partnerów seksualnych, tym większe jest ryzyko zarażenia się wirusem HIV.

 

Używanie wspólnych igieł do dożylnego wstrzykiwani narkotyków. Wirus HIV występuje we krwi zarażonej osoby. Gdy osoba zarażona używa igieł do dożylnego wstrzykiwania narkotyków jej krew dostaje się na jak i do igły. Używanie tych samych brudnych igieł przez kolejne osoby może prowadzić do zarażenia się wirusem HIV. Gdy używa się igieł do dożylnego wstrzykiwania narkotyków najlepszym sposobem, by uniknąć infekcji wirusem HIV jest używanie własnych igieł i nie dzielenie się nimi z nikim.

 

Zarażenie dziecka przez matkę. Kobieta zarażona wirusem HIV podczas ciąży naraża swoje nienarodzone dziecko na zarażenie się wirusem HIV. Do zarażenia dochodzi najczęściej podczas porodu, kiedy to błony śluzowe dziecka mają kontakt z zarażonym śluzem pochwowym matki. Do zarażenia może również dojść podczas karmienia piersią kobieta zażywająca pod kontrolą lekarza leki antyretrowirusowe może w znacznym stopniu zmniejszyć ryzyko zarażenia się dziecka wirusem HIV.

 

Transfuzja zarażonej krwi. Gdy HIV/AIDS nie były jeszcze dobrze znane, dochodziło do przypadków zarażenia się HIV poprzez transfuzję zarażonej krwi. Obecnie w USA i większości krajów rozwiniętych dawcy krwi i oddawana krew jest badana, czy nie zawiera przeciwciał anty-HIV, także ryzyko zarażenia się HIV w ten sposób jest bardzo niskie. Ważne jest, by uświadomić sobie, że wirusem HIV nie można się zarazić oddając krew, lecz tylko przez transfuzję zarażonej krwi.

 

HIV powoduje chorobę znaną jako AIDS. Może przenosić się poprzez stosunki seksualne, używanie tych samych igieł, może zostać przekazany nienarodzonemu dziecku przez matkę lub transfuzję krwi. Co można zrobić, by zredukować bądź wyeliminować ryzyko zarażenia się wirusem HIV?

 

Kontakt seksualny jest najbardziej powszechnym sposobem zarażania się wirusem HIV. By zredukować ryzyko zarażenia się związane z kontaktami seksualnymi należy przestrzegać podstawowych zasad ABC: Abstynencja seksualna przed małżeństwem, bycie wiernym jednemu partnerowi i używanie prezerwatyw podczas każdego stosunku seksualnego. Pozwolą Państwo, że wyjaśnię osobno każdą z tych reguł, gdyż wszystkie są bardzo ważne. Jeśli jest się członkiem kultury, która nie pozwala na powyżej przedstawione zachowania nie ma się obowiązku przestrzegać podstawowych zasad ABC. Pozwolą Państwo, że omówię osobno każdą z tych, gdyż są one bardzo ważne.

 

 

Abstynencja seksualna aż do czasu małżeństwa z osobą, która również przestrzegała zasady przedmałżeńskiej abstynencji seksualnej jest jedynym sposobem, który może zagwarantować, że nie zarażą się Państwo wirusem HIV poprzez kontakty seksualne. Jeśli Ty i Twój mąż/Twoja żona nie praktykowaliście seksu przedmałżeńskiego, jesteście sobie wierni, żadne z Was nie zażywa dożylnie narkotyków, raczej nie występuje ryzyko zarażenia się wirusem HIV poprzez kontakty seksualne.

 

 

Jeśli zdecydowałeś/-aś się na przedmałżeńską aktywność seksualną wiąże się to z ryzykiem infekcji wirusem HIV. Istnieją pewne możliwości zredukowania tego ryzyka.

 

Jeśli zdecydowałeś/-aś się na przedmałżeńską aktywność seksualną, upewnij się czy zarówno Ty jak i Twój partner znają wyniki swoich testów na obecność wirusa HIV. Nie należy zakładać, ze nie masz, albo, że Twój partner, Twoja partnerka nie ma wirusa HIV. Każdy, kto był aktywny seksualnie mógł zostać narażony na zakażenie się wirusem HIV. Prosty, szybki test może dać odpowiedź na pytanie, czy jesteś HIV pozytywny. W większości państw taki test jest bezpłatny. Należy jednak pamiętać, ze test daje wiarygodny wynik po sześciu miesiącach od chwili prawdopodobnego zarażenia się wirusem HIV.

 

Gdy zdecydowałeś się na seks przedmałżeński należy być wiernym swojemu partnerowi. Bycie wiernym w znacznym stopniu zmniejsza ryzyko zarażenia się wirusem HIV. ani Ty ani Twój partner seksualny nie narażacie Siena ryzyko zarażenia się HIV od innych osób.

 

Ważną rzeczą również jest, by pamiętać, jeśli zdecydowałeś/ zdecydowałaś się na seks przedmałżeński o prawidłowym używaniu prezerwatyw podczas każdego stosunku seksualnego. W przeszłości jako prezerwatyw używano błon zwierzęcych. Najbardziej popularna była owcza skóra. W każdym razie ta "prezerwatywa" nie chroniła przed zarażeniem wirusem HIV, ze względu na jej dużą porowatość. W przypadku uczulenia na lateks można używać prezerwatyw z poliuretanu. Prezerwatywy lateksowe nie gwarantują nie przenoszenia się wirusa HIV, ale gdy są używane w prawidłowy sposób, znacznie zmniejszają ryzyko zarażenia się jednego partnera od drugiego wirusem HIV.

 

Należy przypomnieć pewien fakt. Prezerwatywy lateksowe, by mogły jak najlepiej chronić przed zarażeniem się wirusem HIV, muszą być używane podczas każdego kontaktu seksualnego, nawet seksu oralnego. Jeśli używa się prezerwatyw tylko sporadycznie, ryzyko infekcji wirusem HIV nadal jest duże. Wirusem HIV można się zarazić odbywając tylko jeden stosunek seksualny bez zabezpieczeń. Jeśli jesteś aktywny seksualnie, zawsze używaj lateksowych prezerwatyw.

 

Prezerwatywy muszą być przechowywane w chłodnym ciemnym miejscu. Nie mogą mieć kontaktu z substancjami wyprodukowanymi na bazie oleju takich jak np. wazelina, gdyż w znaczny sposób w znaczny sposób zmniejszają skuteczność prezerwatyw. Prawidłowe użycie prezerwatywy to nałożenie jej na członek w stanie wzwodu przed jakimkolwiek wcześniejszym jego kontaktem z ustami, pochwą lub odbytem partnera. Zakładając prezerwatywę przytrzymuj palcami końcówkę prezerwatywy (tak, aby zostawić trochę miejsca na spermę), nałóż ją na członka w stanie wzwodu i wciągnij prezerwatywę na całą długość penisa, przytrzymując ciągle jej koniec. Rób to delikatnie tak, aby nie uszkodzić samej prezerwatywy. Bezpośrednio po wytrysku nasienia, zanim członek zwiotczeje, wyciągnij go z pochwy, ściągnij ostrożnie prezerwatywę uważając, aby jej zawartość się nie wylała. Wyrzuć. Pamiętaj, że prezerwatywa może być użyta tylko jeden raz.

 

 

Odnośnie seksu oralnego z kobieta ważne jest, by mężczyzna używał jako zabezpieczenia kawałka lateksu, tzw. lateksowe chusteczki. Jako zabezpieczenia można używać również rozciętą prezerwatywę. W tym celu należy odciąć jej dolną część i rozciąć ją tak by powstało coś na kształt lateksowej chusteczki.

 

Jeśli Ty, lub Twój partner/ Twoja partnerka byliście aktywni seksualnie przed zawarciem małżeństwa bądź przyjmowaliście dożylnie narkotyki, należy omówić kilka kwestii. Jedno z Was może być HIV pozytywne zdając sobie z tego sprawę lub nie. Możliwe są również, że jedno z Was zdecydowało się na seks pozamałżeński lub nadal zażywa narkotyki dożylnie. Ważne, by nie zignorować tych sytuacji, gdyż mogą one prowadzić do zarażenia. Jeśli nie używacie prezerwatyw, zacznijcie je używać.

Pamiętaj również, by nie zażywać narkotyków dożylnie. Jeżeli zdecydowałeś się jednak na wstrzykiwanie narkotyków, najlepszym sposobem na uniknięcie zarażenia jest nie używanie brudnych igieł. Nie można zarazić się wirusem HIV używając nowych, czystych, wcześniej przez nikogo nieużywanych, sterylnych, świeżo wyciągniętych z opakowania igieł. W wielu miejscach organizowane są programy wymiany igieł, możesz pójść tam i wymienić swoje brudne igły na nowe. Bardzo niebezpieczne jest używanie igieł, które były używane przez inne osoby do wstrzykiwania czegokolwiek. Absolutnie ostatecznością jest, gdy masz zamiar posłużyć się brudną igłą i strzykawką do wstrzyknięcia narkotyku, wcześniejsze ich oczyszczenie i wysterylizowanie, zarówno w środku jak i na zewnątrz, używając do tego celu środka dezynfekującego i przepłukanie ich potem wodą, by zredukować ryzyko zarażenia się wirusem HIV. W innym nagraniu demonstrujemy jak można w ten sposób oczyścić igłę i strzykawkę.

Wiedzą Państwo już, że chorobę AIDS wywołuje wirus HIV, którym można się zarazić poprzez stosunki seksualne, używanie tych samych igieł, transfuzje krwi lub może być przekazany dziecku przez matkę. Wirus nie przenosi się poprzez pocałunek, obejmowanie lub uścisk ręki. Najlepszym sposobem, by uniknąć zarażenia się HIV jest abstynencja seksualna i nie przyjmowanie dożylnie żadnych narkotyków. Jeśli zdecydowali się Państwo na aktywność seksualną, należy pamiętać o tym, by być wiernym swojemu partnerowi seksualnemu i zawsze używać prezerwatyw. Jeśli zdecydowali się Państwo na dożylne przyjmowanie narkotyków, by zmniejszyć ryzyko zarażenia się HIV nie należy używać tych samych brudnych igieł.

Nie ważne, kim jesteś, jesteś wartościową jednostką a Twoje życie jest tak samo ważne jak życie innych członków społeczeństwa. Troszcz się o siebie i o osoby wokół Ciebie. Dokonuj odpowiedzialnych wyborów, które pozwolą wyeliminować bądź zredukować ryzyko zarażenia się wirusem HIV.

 

Dla AIDSvideos.org mówił/-a (imię i nazwisko prezentera).

Skrypt przeczytał i zaakceptował lek. med. Becky Kuhn, . 29.04.2006